در ینگه دنیا خبری نیست : از علی میر عمادی : آپادانا مهر - بهمن 1390
ساعت ۸:٢٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٩/۱٥   کلمات کلیدی: دکتر علی میر عمادی ،شعر ینگه دنیا

 

تقدیم به کسانی که دلشان برای ینگه دنیا پر پر می زند

 

نیایید نیایید که اینجا خبری نیست        ز آن جنت زیبا اثری نیست

همه غرق خود و جمله خرابند            به کارند و همه فکر شرابند

محبت همه مرده است و وفا نیست        به دل ها سر سودای صفا نیست

رفاقت همه در خوردن و خواب است     نه خواب است ، همه عین سراب است.

به ظاهر همه زیبا و قشنگ اند            لوندند ولی جمله مشنگ اند

ز آزرم و حیا هیچ خبر نیست              ز این طبل تهی، هیچ ثمر نیست

رهایند ز هر غصه و اندوه                  چه دانند ز آن غصۀ جانکوه

به سر ها همه افسانه و تزویر               نه در فکر رهایی و نه تدبیر

 

نیایید نیایید که گمگشته فراوان               تهی دست به هر کومه و ایوان

به هر سطل زباله دو سه تن بیش             سیاهند و سفیدند، همه با ریش

شب و روز به دنبال گدایی                     ز هر مسلم و بودا و بهایی

شبانگاه، به زیر دو سه پل جمع               یکی بنگ زند بر سر یک شمع

یکی خلسه ز آن آتش افیون                    یکی مست شده همچو یه حیوون

 

نیایید نیایید که این مردم ایرون                 همه فکر فرارند به تهرون

به ظاهر همه آمادۀ رزمند                        به گفتار، همه اهل نبردند

یکی نام شده رستم دستان                       یکی شاخه زند گل به گلستان

یکی نام برد از شه و شاهان                   یکی نقب زند بر دد و دیوان

همه اهل فساد اند و تبا هی                     جلیلوند و جلالی و پناهی.

 

نیایید برون از وطن خویش                   که این دل شود از دوری آن ریش

یکی لغو خدا گوید و توهین به رسولان     یکی نقب زند سوی خدایان

یکی باده به دست است و تبهکار            یکی پرده زند روی سیهکار

 

بمانید، بمانید در آن شهر سپاهان            ز هر گوشه رسد عشق، فراوان

ز پاقلعه به طوقچی، ته خواجو                بلند است "علی، ناد علی ،هو"

به هر گوشه کند عشقی تجلی                  شود عشق به هر زخم تسلی

******************

ز خاک آن گورتش ، مشک و عنبر          ز خاکش می رسد "آلله و اکبر"

به صبح جمعه، در آن وادی نور              تلاوت ها کند چرکی ز دل دور

همه جمعند خویشان عزیزم                    چه دارم من که در پاشان بریزم؟

در اینجا، در دیار خستگی ها                  منم، مانده ز آن دلبستگی ها.

 

                                                     علی میر عمادی

                                                   18    مهرماه 1388 

نظرات خوانندگان :

سه‌شنبه، ۱۵ آذر ۱۳٩٠  - ۸:۵۴ ‎ب.ظ

  سلام شعر زیبایی بود

نویسنده: غلامرضا لشکربلوکی [glashkarbolouki@yahoo.com][http://didgahman.persianblog.ir]

شنبه، ٢۶ آذر ۱۳٩٠  - ۱٢:٢۴ ‎ق.ظ

جناب لشکربلوکی. سپاس

پنجشنبه، ۱ دی ۱۳٩٠  - ۱٢:۵۵ ‎ب.ظ 

 سلام وب گردی میکردم که شعر شما را دیدم دقیقا خبر از دل ما میدهد این شعر ،گرچه می آیم ایران و سرکی به اقوام و فامیل میزنم ،اما مصداق یارا سخن از احوال ما میگویی است .به هر حال من هم یک هموطن شما هستم و از سایتتون خوشم اومد . 

نویسنده: سارا از فرانسه

 

جمعه، ۱۶ دی ۱۳٩٠  - ۱٠:٠٩ ‎ب.ظ

بانو سارا. سپاس مرا بپذیرید. میرعمادی